Quannu t'incuntravu

Quannu t’incuntravu

Quannu t'incuntravu parravi cu alligria,
e iju, mutu, filici, ascutava vicinu a tia.
Ti pinzu e la vita mi pari tutta un ciuri;
ora, luntanu, sintu la musica e l’amuri.

Taliju mungibiddu e lu mari sirenu,
ma lu cori l’haju vicinu a lu to senu.

Quannu mi salutasti, mi disti la manu
e lu to sciauru mi lu purtavu apprissu;
ora ca nun ci sì mi resta sulu chissu
e ddi jurnati ca nun passavu ’nvanu.

Lu distinu nni lu munnu ioca l’omu,
ca, dispratu, senza pirchì né comu,
doppu ca di li belli cosi s’innamura
tanti voti resta affrittu e a la marmura.
Gino Ragusa Di Romano